เจอกันก็บังเอิญ...ไม่เจอกันก็บังเอิญ

สวัสดีชาวโลก...ที่ห่างหาย

ไม่ใช่ซิ...เราต่างหากที่ หาย และห่าง  blogไปเสียหลายเดือน

ก็เหตุผลเดิมๆทั้งนั้น.....จะว่าไปก็เหมือนแก้ตัว

โปรเจ็คท่วมหัว...เอาตัวเกือบไม่รอด

ไม่สบาย....กระหายการนอนหลับ

ความรักเจิดจ้า.....แสบตา จนเกือบบอด

และเหตุผลสำคัญ.....เป็น  "สิว"

ที่วนเวียนวิญญาณกลับมาหา blogn เน้าๆ  นี่ก็ไม่ใช่จะหายขาดจากสาเหตุทั้งหลายที่บรรจุอยู่ในบรรทัดข้างบน

แต่เป็นเพราะ...กระดาษในสมุดบันทึกแผ่นสุดท้าย...มันกำลังสิ้นใจตาย...

ไม่ว่าง...ไปหาซื้อเล่มใหม่

ก็เลย...กะจะกลับมาระบายใน blog อันแสนมืดมนของคนตัวดำเช่นเคย

อ้อย...ง่วง

สวัสดีชาวโลก.....แล้วเราจะคิดถึงคุณ  ราตรีสวัสดิ์